لوازم آرایش برای روح

لوازم آرایش برای روح

هیچ چیز برای یک زن جذاب‌تر از داشتن یک شخصیت قدرتمند نیست.

داشتن اعتماد به ‌نفس، عزت نفس، شهامت، پذیرش خود و… از ملزومات زنی با روح زیباست. همانطور که از انواع لوازم آرایشی برای زیباتر دیده شدن چشم های مان استفاده می کنیم، لازم است که مهارت هایی برای زیباتر شدن نگاه مان بیاموزیم. اگر مبالغ هنگفتی را برای بهترین نوع رژلب می دهیم که مبادا سرب به بدنمان وارد کنیم، باید برای بهتر صحبت کردن هم هزینه کنیم. زیرا ماییم که فرزندانی را در درونمان می‌پرورانیم و آیندگان را می زاییم.

 

صدایی آرام که در درونمان می‌گوید

“چقدر زشت شدی” “این لباس به من نمیاد” “استخر نمیرم چون چاقم” ” بدون آرایش وحشتناکم” ” من که انقدر باهوش نیستم که…”

همه با زبان بی زبانی به ما می‌گویند که از عزت نفس پایین رنج می‌بریم. اگر با یک پیشنهاد کاری جدید، برگزاری یک مهمانی و یا درس خواندن برای کنکور بهم می‌ریزیم و شک می کنیم به توانایی های خودمان و آنقدر از نتیجه می‌ترسیم که شاید هیچ وقت این کارها را انجام ندهیم، زنگ خطر کمبود اعتماد به نفس مان گوش فلک را کر کرده و ما خودمان را زده ایم به نشنیدن. اگر در رابطه ای می مانیم که کمتر توجه ای به خواسته های برحق مان می شود، باید خودمان را در جهت کسب آگاهی و رشد قرار دهیم. افسوس که برای همه مادری می کنیم الا خودمان! تبلیغات تمام توجه ما را به سوی زیبایی ظاهری سوق می دهند، اما کمتر کسی ما را به ضیافت بهبود فردی دعوت می کند تا به خودمان عشق بورزیم و در نتیجه عشقی سالم به جهان پیرامون مان ببخشیم.
کسی ما را تشویق به زیبا ساختن روح مان نکرده است، اما ما می خواهیم قدم در راه بی برگشت بگذاریم و خودمان را از نو بسازیم.

 

با افزایش اعتماد به نفس و عزت نفس مان دیگر در روابط بیماری که خودمان هم از بهبودشان ناامیدیم نمی مانیم.

اگر شهامت مان را افزایش دهیم و توانایی نه گفتن را بیاموزیم، آرامش و آسایش خودمان را فدای خواسته های نابجای اطرافیان نمی کنیم. اگر خودمان را بی قید و شرط دوست بداریم، در روابط ، کار و شغل ، تحصیل، مادری کردن و همه جنبه های زندگی مان طعم رضایت و آرامش را خواهیم چشید.

همین الان اقدام کنید و خودتان را به نزدیکترین آینه برسانید، در چشمان مهربان تان نگاه کنید و با صدایی که آن را فقط خودتان می شنوید به خودتان بگویید: “مهم نیست که چه چیزهایی داری و چه چیزهایی نداری، دوستت دارم چنان که مجنون لیلی را.”دستان کمک رسان تان را بگیرید و بفشارید و به خودتان بگویید: ” من رنج ها و فداکاری هایت را می بینم و تلاش هایت را می ستایم.” و با گام هایی استوار و اراده پولادین مادرانه تان دست به پرورش خودتان با افزایش آگاهی بزنید. بیشتر کتاب بخوانید. بیشتر کتاب بخوانیم…

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۱ دیدگاه برای این مطلب ثبت شده است

  1. دانیال نظامی
    ۸:۳۹ ۱۳۹۷/۰۸/۲۷

    اتصال خیلی خوبی داشت آفرین
    لذت بردم از مطالعه این مقاله